"Wiersz o chłopcach z plakatów" Chłopcy! Zejdźcie z plakatów. Idźcie wy chłopcy do domu. A bo to wasza zabawa Potrzebna chłopcy komu? Czyście spytali dzieci? Czy któryś z was się odważył Zapytać co one czują Gdy ktoś wam maźga po twarzy? Gdy wam na czołach gwiazdy, A na policzkach skazy, Kiedy przy waszych nazwiskach Piszą brzydkie wyrazy? A może one się wstydzą Ojcom Wagi Państwowej Powiedzieć, że wolą na ryby I że chcą waty cukrowej? Chłopcy! Zejdźcie z plakatów. Zdejmijcie z broni bagnet, Wróćcie do swoich dziewczyn, Powiedzcie im, że są ładne... A nie, że "...białe, że czarne...", Że "...wielka rodzina Polaków...", Że "...wspólny Dom...", że "... Ojczyzna...", Obierzcie chłopcy ziemniaków, Napijcie się chłopcy mleka (Stoi na półce z miodem) Zajmijcie się chłopcy sobą... Po co od razu narodem? (wrzesień 2000 - w czasie kampanii wyborczej) Artur Andrus